12.16.2014

Forever young



(English text below)
Mijn Japanse les is weer begonnen. Een keer in de week pak ik 's avonds om vijf uur de Belgische bus en een uurtje later stap ik in Hasselt uit vlakbij de school. En dan ben ik veertig jaar terug in de tijd, op mijn oude middelbare school. Dezelfde tochtige kou, eenvoudig gemeubileerde lokalen, een morsige, slecht verlichte kantine met een koffieautomaat waar de keuze zich beperkt tot ‘korte’ of ‘lange’ koffie, met of zonder suiker en melk, en poedersoep. De didactische kwaliteiten van de sensei (lerares) zijn even ouderwets, net als de serieuze ijver van mijn medestudenten, voornamelijk jonge twintigers uit de manga- en heavy metal scéne. Zodra de sensei binnen is, gaan de boeken open en gaan we hard aan het werk: drie volle lesuren per week, met grijzige kopieën voor de oefeningen, altijd teveel huiswerk en overgangstoetsen aan het einde van het jaar, die door gecommitteerden worden gecontroleerd. Als je het jaar niet haalt, mag je niet verder.

Terwijl in Nederland de volksuniversiteiten zich afficheren als leuk en gezellig en je diep in de buidel moet tasten voor een beetje extra scholing, zetten onze zuiderburen fors in op éducation permanente (levenslang leren). Alle denkbare opleidingen kun je in de avonduren volgen: van patisserie, IT, beauty en fietsenmaken, tot Chinees, management, marketing of kunstgeschiedenis. Gecertificeerd en voor erkende vakdiploma's. De kosten zijn bijzonder laag: het cursusgeld is 140 euro per jaar (ofwel drie euro per lesavond; één euro per lesuur). Mensen zonder werk krijgen korting en mensen met werk krijgen educatief verlof. Voor een leerjaar Japans is dat tien werkdagen waarvoor de werkgever belastingcompensatie krijgt. Het is heel erg druk in die scholen.

Het is slim van België om het avondonderwijs zo aantrekkelijk te maken. Een soepel systeem van om-, her- en bijscholing is goed voor de economie. Bekwame mensen presteren beter of starten een eigen zaak. Maar daarnaast is leren ook een belangrijke activiteit om gelukkig te worden, zo blijkt uit onderzoek van emeritus hoogleraar Ruut Veenhoven. Leren maakt het leven avontuurlijker, geeft zelfvertrouwen, houdt je jong, traint je hersens. En je bent nooit te oud om te leren. Ghandhi zei het al: ‘Live as if you die tomorrow, learn as if you live forever.’


 Ook zonder bus naar België kun je lekker leren. Op internet valt veel te halen. Denk bijvoorbeeld aan de TED talks (www.ted.com), en de filmpjes over de Nederlandse canon van JORT op You Tube. Voor het meer serieuze werk ga je naar ITunesU waar je kunt kiezen uit duizenden cursussen, collegereeksen en lezingen van over de hele wereld.



Forever young


My Japanese lessons have started again. Once a week around five o'clock at night I take a bus to Belgium and an hour later I arrive in Hasselt near the school. It takes me back forty years in time, to my old high school. The same drafty cold corridors, simply furnished rooms, a grimy, dimly lit canteen with a coffee machine that has the limited choice of 'short' or 'long' coffee with or without sugar and milk, and powdered soups. The didactic qualities of the sensei (teacher) are equally old-fashioned, as is the serious ardor of my fellow students, primarily in their early twenties and from the manga and heavy metal scenes. Once the sensei has entered the class, the books are opened and we work intensively for three full hours, with grayish exercise sheets, always too much homework and exams at the end of the year that are checked by an external committee. If you fail, you are not allowed to transfer to the next year.

While in the Netherlands community colleges promote their courses as nice and cozy and you have to pay quite a fee for a little extra training, our southern neighbors seriously invest on adult education. You can follow any conceivable course in the evening hours: from patisserie, IT, beauty and bike repair to Chinese, management, marketing, or art history. Certified and for recognized professional qualifications. The costs are very low: the course fee is 140 Euros per year (or three Euros per evening lesson, one euro per hour). People who are unemployed receive discounts and others are granted educational leave. For one year of Japanese one receives a leave of ten working days for which the employer receives tax compensation. These schools are very well-attended.

It is smart of Belgium to make the evening classes so appealing. A flexible system of for life-long learning  is good for the economy. Skilled people perform better on the job or start their own business. And there are more benefits. According to professor Ruut Veenhoven learning is an important activity for happiness. Learning makes life more adventurous, gives confidence, keeps you young, and trains your brain. You are never too old to learn. Like Ghandhi said: "Live as if you die tomorrow, learn as if you live forever"; a self-fulfilling prophecy, because learning keeps you energetic.

You can also enjoy learning without taking the bus to Belgium. The internet provides plenty opportunities to educate yourself. Think of the TED talks (www.ted.com). For more serious work, go to iTunesU where you can choose from thousands of courses and lecture series from all over the world.





  

10.15.2014

Vliegen zonder schuldgevoel/ Flying without guilt


 


Voor iemand die zich inzet voor een duurzame leefstijl heb ik een lastig guilty pleasure: Ik ben dol op vliegen.Het geeft me een sensationeel gevoel van vrijheid. Ik vind het zonlicht fantastisch, de aarde magnifiek (vooral in het donker), de wolken fascinerend van vorm en materiaal. En de afdaling beleef ik het liefst met mijn   neus tegen het raampje om vooral niks te missen. Ik heb inmiddels veel vliegreizen gemaakt. De spectaculairste was de landing op vliegveld Paro in Bhutan, dat de reputatie heeft het gevaarlijkste vliegveld ter wereld te zijn. Het ligt ingeklemt tussen  Himalayabergtoppen, waartussen het vliegtuigje zigzaggend moet manoeuvreren. Met een beetje tegenwind of plotselinge valwind raakt het makkelijk uit de koers. Toen de piloot de daling aankondigde, werd het muisstil in het kleine vliegtuig. Mijn Zwitserse buurman, een Rode Kruismedewerker op gevangenisinspectie, begon zo te trillen dat ik hem mijn hand aanbood. Ik vertrouw in zo’n geval op mijn engelbewaarder. En zoals zo vaak won mijn nieuwsgierigheid het van de angst. Nooit eerder zag ik bergwanden zo snel op me afkomen. Drie keer boog het vliegtuigje al dalend op het laatste nippertje af en toen kwam de korte landingsbaan in zicht.
Ik heb me altijd ongemakkelijk gevoeld met mijn voorliefde voor vliegen, omdat het de meest vervuilende vorm van transport is. Als er redelijke alternatieven waren, koos ik voor de minst vervuilende. Zo heb ik jarenlang vanuit Maastricht de bus of trein naar Londen genomen, om mijn studerende dochter te bezoeken.Maar soms is de keuze voor een vliegreis de meest praktische.

Wat doe je dan met je schuldgevoelens? Die koop je af. Dat kan heel makkelijk bij organisaties zoals Greenseat en Trees for All. Beide organisaties berekenen de CO2-uitstoot van je reis en geven je de mogelijkheid die te compenseren.Trees for All doet dat door van jouw geld bomen aan te planten. Greenseat investeert in duurzame energie in ontwikkelingslanden, zoals een biogasproject in Cambodja of windmolens in Vietnam. Je betaalt ongeveer 10 euro voor compensatie van een ton CO2. Een retourvlucht naar New York komt op bijna 3 ton CO2 uit. Met het geld dat je betaalt, kun je één familie in een ontwikkelingsland aan duurzame energie helpen.

Alle vormen van reizen zorgen voor CO2-uitstoot. Het heeft geen zin daaronder gebukt te gaan. Het devies is: reis groen zoveel het kan en compenseer je CO2-uitstoot. En geniet van je reis, al dan niet met je neus tegen het raampje gedrukt.
Ga eens kijken op www.greenseat.nl  of www.treesforall.nl


Flying without guilt


For someone committed to a sustainable lifestyle, I have a difficult guilty pleasure: I love to fly. It gives me a  sensational feeling of freedom.The sunlight is fantastic, the earth looks magnificent (especially at night ), the clouds are fascinating in shape and substance. And the descent I experience preferably with  my nose against the window in order not to miss anything. I have already traveled a lot by air.The most spectacular was  landing at Paro airport in Bhutan, which is said to be the most dangerous airport in the world. It is sandwiched between  Himalayan Mountain peaks, between which the aircraft must maneuver. While zigzagging a bit of head wind or turbulence could easily bring the plan off course. When the pilot announced the decline, it became extremely quiet in the small plane. My Swiss neighbor, a Red Cross employee on a jail inspection mission, began to tremble so heavily that I offered him my hand. In such cases I trust my guardian angel. And as so often my curiosity won over fear. Never before I have seen mountain walls coming at me so fast. Three times the plane turned away at the very last minute, and then the short runway came in sight. 
I have always felt uncomfortable with my love for flying because it is the most polluting form of transport. If there were reasonable alternatives, I chose the least polluting. So for many years I traveled by bus or train from Maastricht to London, to visit my studying daughter. But sometimes the choice of air travel just is the most practical.



  

What do you do with your guilt feelings? You buy them off. This is a piece of cake thanks to organizations such as Greenseat and Trees for All. Both calculate the CO2 emission of your journey and offer the possibility to compensate. Trees for All does this by planting trees with your money. Greenseat invests in renewable energy projects in developing countries, such as a biogas project in Cambodia or wind mills in Vietnam.You pay about 10 euros to compensate for a ton of CO2. With the compensation fee for a return flight Amsterdam  - New York ( around 3 tons of CO2) one family in a developing country is supplied with renewable energy.

Most forms of travel have CO2 emissions. Being weighed down by it makes no sense. The motto is: travel green as much as possible and compensate for your CO2 emissions. And enjoy your trip, whether or not with your nose pressed against the window.
More information at www.greenseat.nl or www.treesforall.nl