9.26.2016

Anders nog? / Anything else?



(english text below)


“Anders nog?” zegt de kaasboerin, altijd een beetje kortaf als ze de bestelling voor me neerlegt. “Nee, dankjewel.” Even goede vrienden. Mijn buurtwinkelier is nog kordater als het om afrekenen gaat: “Was het dat?” vraagt hij met een vriendelijk knikje. Blijkbaar hebben de twee middenstanders de laatste update over verkooptechnieken gemist. Want dan hadden ze me vast een vraag gesteld in de trant van: “Heb je misschien ook interesse in een heerlijk smeerkaasje met verse tuinkruiden dat vandaag maar twee euro kost?” Of: “Kan ik je misschien blij maken met een ovenvers croissantje? Lekker voor bij de koffie.”  Dat is de klantvriendelijkheid van  nu. Verlaagden vroeger alleen de kapper of de schoenwinkelier zich tot het ordinair aanprijzen van koopwaar  - want dat hoorde op de markt thuis en niet in een nette zaak -  dat standsverschil is tegenwoordig helemaal weg. In cafés, coffeeshops en restaurants krijg je standaard de vraag of je iets lekkers bij de koffie wil, of je extra mayo bij je frieten wil, of slagroom op de appeltaart. Hema-kassières proberen het met spekkies, drop  en ander snoep, net als het personeel  van de drogisterij. Bij elk ”ja” rinkelt de kassa net ietsjes langer. Vandaar. Het toppunt maakte ik mee in een Amsterdams café waar ik zowat gestalkt werd door de ober. Om de tien minuten kwam hij informeren of ik nog wat wilde drinken. Geïrriteerd ben ik weggegaan:  “Nee. Nu. Niet. En. Hier. Nooit. Meer.”




Of zo'n reactie effect heeft? Wel bij de chique, dure bakker in mijn buurtje. Na protesten van klanten (“Moet je nog meer aan me verdienen?”) klinkt bij de kassa voortaan alleen nog maar: hartelijk dank voor de aankopen en graag tot de volgende keer.  
Weiger als een geldmachine behandeld te worden en eis waardering voor de besteding die jij wilt doen, of dat nu veel of weinig is!




Anything else? 



Anything else?asks the cheese vendor, always a little brusque when she puts my order on the counter in front of me. No, thank you.” No hard feelings. My neighbourhood store clerk is even blunter when it is time to pay: Is that it?he asks with a friendly nod. Apparently these two retailers have missed the latest update on sales techniques. Otherwise they surely would have asked me a questions such as: Would you fancy a delicious piece of cream cheese with fresh farm herbs, for just two Euros today?” or: “Can I maybe excite you for a croissant right out of the oven? Great extra along a cup of coffee.” Such is the customer friendliness these days: shamelessly talking people into buying something. Whereas in earlier days only the hairdresser or shoe seller lowered themselves into cheap promotion of commodities (which fitted the market stall but not the tidy store), that difference in class has vanished. In cafés, coffee shops and restaurants one gets asked by default about something tasty to go with the coffee, mayonnaise to go with the fries, something to drink with the sandwich, whipped cream on the pie. Cashiers at the HEMA try it with marshmellows and other sweets, as do the salespeople at the drug store. With each “yes” more money is rolling in. Thats why. The highlight came in a café in Amsterdam where I was practically being stalked by the waiter. Every ten minutes he came to enquire whether I would like to order another drink. Irritated, I left the venue: No. Not. Now. And. Not. Here. Ever. Again.” 


Does such a reaction have an effect? It does for the fancy, upscale bakery in my neighbourhood. After protests of customers (Do you want to make even more money off me?), upon checking out one now only hears: thank you very much for your purchase and see you again next time.
Refuse to be treated like a cash cow and demand appreciation for whatever expenses you are willing to make, no matter how high they are!
 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen